دلم گرفته

دلم گرفته و به کنج این شب بی مهتاب خاموش تکیه زده است.
نه ستاره ها ، که همیشه مهربان بودند ,,,
و نه ماه ، با آن مهتابی زیبا,,,
امشب نمی توانند پاسخگوی گونه های خیس من باشند...

قلب

قلب
مهـــمانخانه نیست ،
که آدمــــها بیایند ...
دو سه ساعت ، یا دو سه روزی توی آن بمانند و بعد بروند !
قلب
لانه ی گنجشک نیست که در بهـــار ساخته بشود ،
و در پائـــیز ، باد آن را با خودش ببرد !
قلب ؟!
راستش نمیدانم چیست !
امــــا این را میدانم
که جای آدمـــــهای خیلی خوب است

دوست خوبم

نمی‌دانم دوست داشتن چیست! اما می‌دانم که دلم می‌خواهد همیشه شاد باشی، لبخند بزنی .
نمی‌دانم دوست داشتن چیست! اما گاهی احساس می‌کنم که به حضورت احساس دلتنگی می‌کنم.
نمی‌دانم دوست داشتن چیست! اما می‌دانم که برای وجود تو، برای احساسات و عقاید تو، برای آن چه نزد تو محترم است، احترام قائلم.
نمی‌دانم دوست داشتن چیست! اما می‌دانم که اگر آرزویی هست، با تو خوب‌تر است، اگر سخنی هست، با تو دلنشین‌تر است، اگر دشواری‌ای هست، با تو آسان‌تر است، اگر سکوتی هست، با تو خوشایندتر است، اگر اندوهی هست، با تو سبک‌تر است، اگر خیالی هست، با تو شیرین‌تر است و اگر امیدی هست، با تو پر رنگ‌تر است…..
نمی‌دانم دوست داشتن چیست! اما یک نفر گفت: « او دوست داشتن و دوست بودن را خوب بلد است…»

اﻣﺮوز ﭼﯿﺰی ﻧﻤﯽ ﮔﻮﯾﻢ

ﻫﺮ وﻗﺖ ﺑﺮاﯾﺖ ﺷﻌﺮی ﻣﯽ نویسم
ﯾﻌﻨﯽ دﻟﻢ ﺑﺮای ﺗﻮ ﺗﻨﮓ اﺳﺖ
اﻣﺮوز ﭼﯿﺰی ﻧﻤﯽ ﮔﻮﯾﻢ
ﺗﺎ تو...
دلت ﺑﺮای ﻣﻦ ﺗﻨﮓ ﺷﻮد...

قدم های پاییزی

دیگر از باغچه  صدای پای تو نمی آید 
پروانه ها  بر عطرهای خشکیده پژمرده اند 
و من در نگاه پنجره ای خاموش 
به ازدحام کسی می نگرم 
که از دوردستِ یک احساس 
همیشه می آیدو هرگز نمی رسد 
از گونه هایم  صدای پائیز می آید 
آنجا که هر قطره اشک 
برگ زردی می شود   
که می گوید 
بهار رفته است 
و من  با چشم هائی
لبریز بغض درختان تنها
در فصل کوچ  لانه ها  
برگ برگ می ریزم 
و شاخه شاخه در خود   
می خشکم 
دیگر از باغچه 
صدای پای تو نمی آید 
گل های سرخ
دلتنگی ات را  
در آسمان می بویند
و آوای باران
سمفونی دست های غمگینیست
که عشق را  دوست می داشت !  
  ---------------------------------
پرویزصادقی

افسانه آغاز

افسانه آغاز را .....
از تابش چشم تو باور کردم....
افسون دلبستن....
اسرار خواستن....
جنون به هم پیوستن.....
در فصلی که عجیب باد به برگ وداع یاد می داد.....
مرگ....
از کوچ حضور تو باورم شد.....
حسرت تنها ماندن......یخ بستن........در خود شکستن.......
در فصلی که عجیب بنفشه به باغ
بودن می آموخت.....

یا طلبت رابگیر یا طلبم را بده

گاهی عمر تلف میشود به پای یک احساس

گاهی احساس تلف میشود به پای یک عمر

وچه عذابی میکشد

انکس که هم عمرش تلف میشود هم احساسش..

فلسفه تنهایی را هرچقدر هم که خوب ببافند

باز هم بی قواره بر تن ادم زار میزند ...

تمام فعلهای ماضی ام را ببر

چه در گذر باشی چه نباشی

برای من استمراری خواهی بود

که هرلحظه تو را صرف میکنم .

خدایا یک مرگ بدهکارم و صد ارزو طلبکار

خسته ام ...

یا طلبت رابگیر یا طلبم را بده

((سپیده))

ﺟـــــــﻬﻨﻢ ..

ﮔﺎﻫﯽ ﺁﺩﻡ ﻣﯽ ﻣﺎﻧﺪ ﺑﯿﻦ ﺑﻮﺩﻥ ﯾﺎ ﻧﺒﻮﺩﻥ ؛
ﺑﻪ ﺭﻓﺘﻦ ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ
ﺍﺗﻔﺎﻗﯽ ﻣﯽ ﺍﻓﺘﺪ ﮐﻪ ﻣﻨﺼﺮﻑ ﻣﯽ ﺷﻮﯼ،
ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﯽ ﺑﻤﺎﻧﯽ
ﺭﻓﺘﺎﺭﯼ ﻣﯽ ﺑﯿﻨﯽ ﮐﻪ ﺍﻧﮕﺎﺭ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺮﻭﯼ !...
ﻭ ﺍﯾﻦ ﺑﻼﺗﮑﻠﯿﻔﯽ
یعنی؛ ﺟـــــــﻬﻨﻢ ..

دلتنگی های آدمی را گاهی حتی باد هم ترانه ای نمی خواند.

دلتنگی های آدمی را گاهی حتی باد هم ترانه ای نمی خواند.

وقتی رویاها تسلیم سرنوشت می شوند

احساس می کنی تنهایی ات از حجم ایمانت فراتر رفته است.

دلتنگی های آدمی گاهی خلوتی می خواهد و بغضی مهیای شکستن!

گاهی سکوتی می خواهد و نجوایی که زیر و بمش برای هیچ گوشی غریبه نباشد.

گاهی مشتی دانه می خواهد برای کبوتری.

دلم گرفته ٬ فقط شوق کربلا دارم …

حسین جان گوشه ی چشمی که حرف ها دارم

دلم گرفته ٬ فقط شوق کربلا دارم …