ای سرنوشت از تو کجا میتوان گریخت؟

ای سرنوشت از تو کجا میتوان گریخت؟
من راه آشیان خود از یاد برده ام
یکدم مرا به گوشه ی خلوت رها مکن
با من تلاش کن که بدانم نمرده ام!


از دیدن روزگار سیرم

            بوی غربت میدهم اما غریبه نیستم 
        گر چه میدانم که عمری در غریبی زیستم
       مثل رودی بستـر این خـاک را طـی کرده ام
          تا بفهمم عاقبت در جستجوی چیستم!!

در عبور از لحظه ها بر روی پای اشتیاق
                              لب شکست از خشکی
                                     اما همچنان می ایستم

             روزگار بقیه عمر سبزم را ربود 
         گر چه اینجا هستم اما در حقیقت نیستم
             ای فریماه شب تار یاریم کن
           تا بدانم سایه گمگشته ای از کیستم ...

در کار عشق ما همیشه اما بود

در کار عشق ما همیشه اما بود
 
بی جانی ریشه از ساقه پیدا بود
 
 
 
آن شب که گفتی باورم کن با تو میمانم
 
دلواپسی های من از صبح فردا بود
 
 
 
آن شب که گفتی با تو هستم تا که دنیا هست
 

یکبار خواب دیدن تو

یکبار خواب دیدن تو
به تمام عمر می ارزد
پس نگو...نگو که رویای دور از
دسترس خوش نیست
قبول ندارم...

گر چه به ظاهر جسم
خسته است ولی
دل دریایی ست
تاب و توانش بیش
از اینهاست
دوستت دارم و
تاوان آن هر چه که میخواهد باشد........


شنیدم که چون قوی زیبا بمیرد

شنیدم که چون قوی زیبا بمیرد
فریبنده زاد و فریبا بمیرد
شب مرگ تنها نشیند به موجی
رود گوشه ای دور و تنها بمیرد
در آن گوشه چندان غزل خواند آن شب
که خود در میان غزلها بمیرد
گروهی بر آنند کاین مرغ شیدا
کجا عاشقی کرد آنجا بمیرد
شب مرگ از بیم آنجا شتابد
که از مرگ غافل شود تا بمیرد
من این نکته گیرم که باور نکردم
ندیدم که قویی به صحرا بمیرد
چو روزی ز آغوش دریا برآمد
شبی هم در آغوش دریا بمیرد
تو دریای من بودی آغوش وا کن
که می خواهد این قوی زیبا بمیرد
زنده یاد دکتر حمیدی شیرازی

"خــ♥ـــدایـــا" کـــار ایــن دنــیا بـــدونِ "تـــو" چــــقد سخـــته

"خــ♥ـــدایـــا" کـــار ایــن دنــیا بـــدونِ "تـــو" چــــقد سخـــته
میــــخوام پیــــشِ "تــــو" آروم شــــم خـــیالــــم پیــــشِ "تـــو" تخـــته

نمیـــخوام بــــی "تـــو" تنــــها شــــم
نمیــــخوام بـــی "تــــو" رُســــواشـــم

این شبها از بهر درمانم بیا، من بی قرارم

رحمی نما بر حال بی حالم که بیمارم
این شبها از بهر درمانم بیا، من بی قرارم
کاش اندر این ماه روی ماهت را ببینم
یکدم نگاهم کن که من رسوای این یارم
هر دم به سوی تو شدم بر راه عشقی
بر خود رسیدم،من خودم بن بست و دیوارم
در هر نفس بر قلب بیمارم ببار ابر بهاری
من یک درخت خشک و بی بارم


...ممنوع است

دل من ، حوصله کن ، داد زدن ممنوع است
کم بکن این گله ، فریاد زدن ممنوع است

بین این قوم که هر کار ثوابی است ، کباب
دل دلسوخته را باد زدن ممنوع است

تیشه بر ریشه فرهاد زدن ، شیرین است
حرفی از پیشه فرهاد زدن ممنوع است

شادی از منظر این قوم ، گناهی است بزرگ
بزن آهنگ ، ولی شاد زدن ممنوع است...


سپاس و هزاران بار سپاس

خدایا بی تو بودن سخت است ...
من کجای این جهان هستی ایستاده ام !؟

خداوندا :
به خاطر نعمت هایی که اگر دهها ، نه 
بلکه هزاران عمر نوح به من دهی تا 
شمارش آنها کنم ، نخواهم توانست شمرد سپاس ...

به طرز عجیب و احمقانه ای دلم برایت تنگ است

به طرز عجیب و احمقانه ای دلم برایت تنگ است
دلخوشی ها کم نیست
آدمهای دور و برم هم کم نیستند
می آیند لبخندی روی لبم می‌نشانند و می‌روند ولی دلتنگی عجیبی همیشه و همه جا همراه من است
نمی‌دانم این روزهایت چطور می‌گذرد... نمی‌دانم تو هم دلتنگی یا نه